Buitenkijken bij... de buurtpluktuin van Lydia – van rommelig grasveldje naar bloemenzee

“Toen ik hier kwam wonen, keek ik meteen om me heen: waar is nog ruimte voor groen?”, vertelt Lydia. Ze houdt van tuinieren en leerde veel in de moestuin van haar ouders. Eerder werkte ze bij de Atlas Leefomgeving. “Op die website kun je makkelijk zien van wie een stuk grond is en of het bijvoorbeeld een beschermingsgebied is. Dan weet je bij wie je moet zijn als je ermee aan de slag wilt”, legt ze uit. “Mijn collega’s lieten destijds inspirerende voorbeelden zien van hoe je je buurt kunt vergroenen. Toen ik dit veldje zag, dacht ik: dit is daar perfect voor.”

Lydia’s eerste idee was om er een natuurlijke speeltuin van te maken. “Met een waterpomp en plek om te modderen, leuk voor kinderen,” vertelt ze. “Maar omdat het een waterbeschermingsgebied is en de plek dicht bij het spoor ligt, vond de gemeente dat geen goed plan.” Maar Lydia gaf niet op. “Toen dacht ik: dan maken we er een pluktuin van. Meer levendigheid in de buurt, voor mensen én insecten.”

Dankzij hulp van de buurtregisseur en steun van omwonenden kreeg Lydia groen licht. “Ik ben gewoon gaan aanbellen bij mensen die er tegenover wonen, met mijn schets bij de hand. Dat was best spannend, maar iedereen reageerde enthousiast. Voor sommigen was dat veldje echt een doorn in het oog.”

Toen de goedkeuring er was, ging Lydia aan de slag. Eerst met haar man, later met steeds meer buren. “De grond was zanderig en vol stenen. We hebben alles met de hand omgespit. Dat was nog best een klus”, lacht ze. “Ik had zelf al dahlia’s gestekt en zaden opgekweekt die ik nog had van de moestuin van mijn ouders, dus we konden meteen beginnen.”

Ze diende haar initiatief in bij Ede-Doet(Verwijst naar een externe website). Een buurtbewoonster met een groot netwerk vond het zo’n leuk idee dat ze meteen waardebonnen inzamelde. “In totaal haalden we zo’n 1300 euro op met de Ede-Doet waardebonnen, verdeeld over twee rondes.” Met die opbrengst kon Lydia onder andere compost, houtsnippers, bomen en bloemen aanschaffen. “Later kwamen er nog donaties bij, en de gemeente legde zelfs de bestrating bij het bankje aan.” Langzaam veranderde het veldje in een bloemenzee. “Na drie maanden waren de eerste boeketjes al geplukt.”

Wat begon als een persoonlijk project, groeide uit tot een ontmoetingsplek. De tuin is voor iedereen, maar alleen buurtbewoners mogen ook af en toe een bosje bloemen komen plukken. “Ik zie van alles: een meisje dat met haar vader bloemen plukt voor oma, buurvrouwen die even komen zitten, mensen die onderweg stoppen om te kijken,” vertelt Lydia. “Er komen gesprekken op gang. Dat is zo leuk om te zien.”

Hoewel Lydia het initiatief nam, helpen buurtgenoten actief mee. “Mensen brengen spontaan planten, hout of bloembollen langs. Anderen helpen met wieden of andere klusjes. Zelf hulp organiseren had ik geen energie voor, maar toch kwam die hulp vanzelf.”

Volgens Lydia is dat misschien wel de belangrijkste les: “Wacht niet tot alles geregeld is. Kijk om je heen, zoek een plek waar iets kan gebeuren, en begin. Met een paar soorten zaden kun je al iets moois maken!”

Ga jij dit najaar ook aan de slag in je tuin of buurt? Niet opruimen of strak maaien, maar ruimte geven. Zo help je dieren met overwinteren, houd je de bodem gezond en maak je jouw tuin klaar voor nieuw leven in het voorjaar. Wij helpen je graag op weg met gratis tuinadvies, tips en inspiratie.